کافیست که اعلام همدردی کنیم واعلام تسلیت ودیگر هیچ ؟

‍  ‍ آیا یرای این مرگ های نا به جا ، حاصل از سقوط هواپیما یا تصادف ماشین یا شکنجه در زندان ها ، کافیست که اعلام همدردی کنیم واعلام تسلیت ودیگر هیچ ؟آیا هنوز از مرگ روزانه وهفتگی مردم سرپل ذهاب خلاص شده ایم که حالا مبتلا به هواپیمای یاسوج شدیم. آیا هنوز از اعدام 15 نفر در هفته گذشته در زندان رجایی شهر وقزل حصار رها شده ایم، که حالا فقط تسلیت و همین؟ در این دیوانه خانه ای که حکومت اسلامی افریده است ، فقط تسلیت گفتن کافی است؟ تقلایی به دگرگونی و رها شده از حکومت جهال و ستمکاران را در دستور کار قرار داده ایم؟ خلع سلاح نیروهای خشن نظامی دشمن اشغالگر در کنار دعوت به دادخواهی خانواده های عزیز از دست داده، آیا می تواند شوری در دل این ستم دیده گاه برانگیزد. چرا که به جز همدردی باید کاری هم کرد برای نجات از این ترس نا بجای . باید رها وجدا شویم از این خدعه ونیرنگ . با هر ترس هزار بار می میریم وبا هر اعتراض روزی صد بار زنده میشویم. بیائید باز هم زنده شویم و این این ارتجاع نا مقدس سرشار از نیرنگ ، فریب و دروغ را شکست دهیم واختیار کشور را از دست این اشغالگران که به کمتر از نابودی ایران وایرانی راضی نیستند، به در اوریم. هر روز ی که این وظیفه را انجام نمی دهیم یک روز ویرانی ها بیشتر و فساد وتباهی بیشتر میشود. تا به غیر قابل بازگشت شده اوضاع میهن چیزی نمانده است. دست یاری ام به سوی تمام دموکراسی خواهان وبراندازان این پلیدی دراز است. کیست مرا باری کند؟ منصور اسانلو کاگر سندیکالیست. 18 فوریه 2018
Www.khabargar.co
گزارشگران سایت خبرگر
عیاران معیشت

پاسخی بگذارید

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: