التیماتوم،چگونه رضا شهابی به اعتصاب غذا خاتمه دهد؟

به مسیر دشواری که رضا پیموده است نگاه می کنم. رضا  شهابی را از اولین باری که به جلسات سندیکا در اردیبهشت ماه هزار وسیصد وهشتاد وچهار  امد، می شناسم. راه رشد وپیکارش  را ومیل به اموختن و ایستادگی اش را دنبال کرده ام . در برابر اخراج ایستادو برای باز گشت به کار تعهد نداد. در جلسات سندیکا ودر منطقه محل کارش برای سندیکا تلاش کردو شناخته تر شد. با اموزش هایی که دید، خود را در حدی یافت که، در مجمع عمومی سندیکا در تاریخ 13 خرداد 1384 کاندیدا شود و با آرای همکاران به عضویت هیات مدیره سندیکا در آید. از ان پس هم در سندیکا مسولیت کمیسیونی خود را پذیرفت و به سازماندهی برای سندیکا پرداخت. در این راه چند بار اخراج شد وبا تلاش  بخش حقوقی سندیکا وکمک وکلای مدافع سندیکا به کار بازگشت. یک روز،  اطلاعاتی ها به صورت آدم ربایی او را با ضرب وشتم از پشت فرمان ربودند. به زندان وزیر شکنجه در بند 209 بردند. با کمک پرونده سازی وشهادت های دروغین که سعید ترابیان وحسن محمدی وچند وازده دیگر برعلیه او دادند، بیدادگاه انقلاب تا تهدید او به اعدام پیش رفت،  تا از او اعترافات دروغین بگیرند. اما رضا زیر همه شکنجه ها وانفرادی دوام اورد و ان چیزی که انها می خواستند به انها نداد. به همین دلیل نهایتا حکم 5 سال زندان به او دادند. و تحمل زندان ها شروع شد. بعد از بارها تقاضا و به دلیل صدمه ای که دیده بود، او را در حالی که آسیب های جدی دیده بود  به بیمارستان فرستادند.  او جراحی شد. دوباره او را به زندان بردند،  سپس به دلیل همراهی با هم بندی ها در دفاع از حقوق زندانیان  ، او را  از بند 350 زندان اوین به زندان  رجایی شهر یا گوهر دشت فرستادند.  درد ها ، رنج ها وآزار ها ادامه داشت. تا بالاخره بر اثر فشار های جهانی وگفتگو های درونی  او را برای ادامه درمان وزیر نظر پزشکی قانون به مرخصی استعلاجی فرستادند.  پس از امدن به مرخصی پزشکی به درمان خود پرداخت وگاهی خیلی کم با همکاران بی خانمان وعضو تعاونی مسکن برای اطلاع گرفتن از وضع تعاونی مسکن به تعاونی مسکن ، شهرداری و  وشورای شهر مراجعه کرد.  نه مصاحبه کرد ونه سخنرانی کرد. ونه هیچ کار دیگری که غیرقانونی باشد. اما حکومت از این کارگر اگاه و سندیکالیست می ترسد. چرا چون وجودش می تواند روح مقاومت وایستادگی وتشکیلات سازی را تقویت کنند. به همین دلیل   حکومت ترسو دوباره رضا را به بازداشت فرا می خواند.وثیقه گذار را تحت فشار قرار می دهد. تا رضا را به زندان ببرد. او را بیرحمانه وعلی رغم وجود حکم ازادی در پرونده بازداشت می کنند.  رضا هم وقتی می بیند که تمام مرخصی های پزشکی اش که به تایید پزشکی قانونی رسیده است را بیرحمانه ملغا می کنند. و دوباره می خواهند او را968 روز اضافه وبی دلیل در زندان نگه دارند.  چاره ای نمی بیند که از حقوق خودش دفاع کند وبه این ستمکاری اعتراض کند. و در درون زندان  چگونه می تواند صدای اعتراض خود را به گوش جهانیان برساند؟ چاره ای به جز اعتصاب غذا ندارد. با جانبازی خودش و با صدمه زدن به هستی خودش وارد پیکاری دشوار می شود. پیکاری تا پای جان !  البته رضا وامثال رضا می دانند که وارد این پیکار نابرابر شدن هزینه گزافی خواهد داشت. نمونه هایش را در پیکار بابی ساندز و یارانش در مبارزات ازادی خواهانه مردم ایرلند  میبینیم.  این مبارزه تا مرگ شش نفر از اعضای ارتش ازادیبخش ایرلند انجامید. رضا شهابی جانش را وسط گذاشته است تا ظاهرا از حقوق شخصی خودش دفاع کند. اما معنای این پیکار کاملا عملی و عمومی ودر دفاع  از حقوق همه انسانهای جهان است. دفاع  از حق در مقابل نا حق . ایستادن بر ستیغ جسارت برای دادخواهی از حقوق زندانیان وکارگران و حقوق مدنی انسانها کاری است که رضا شهابی ها می کنند. حال بعد از نزدیک به 50 روز که صدای شهابی در داخل ایران وسراسر جهان در حال شنیده شدن است . نهادهای مختلف کارگری وحقوق بشری جهانی به دادخواهی شهابی پیوسته اند وخواهان ازادی بی قید وشرط او هستند. در داخل ایران هم در بسیاری از گردهمایی ها نام ودادخواهی شهابی شنیده میشود. از سوی اتحادیه های سراسری کارگری در بسیاری از کشورها از حکومت اسلامی خواهان ازادی او شده اند. ایستادگی رضا هم  حکومت را به این باور رسانده است که رضا کوتاه نخواهد امد. سندیکا هم روزانه از رضا دفاع کرده است . صدها نفر هم برای حمایت از رضا وخانواده اش به خانه او رفته اند. 1800 نفر هم بیانیه حمایتی را امضا کرده اند. نا مه نگاری ها و تومار نویسی ها هم برای حکومتیان ارسال شده است. فریاد شهابی ازاد باید گردد جلوی وزارت کار هم شنیده شد. تا دیروز رضا را برای یک ساعت به بیمارستان بردند تا خانواده اش و بازجویش او را ببیند. پروژه التیماتوم هم مدتی است که در فضای رسانه ای مطرح شده است. التیماتوم بستن چهار راه ها وخیابانها در فضای رسانه ای وعمومی در حال مطرح شدن است. و فشارهای جهانی هم بعد از سخنرانی های سازمان ملل پیرامون نقض حقوق بشر توسط حکومت اسلامی در ایران بیشتر میشود. حکومت دو راه بیشتر در پیش ندارد. یا باید رضا شهابی را از زندان بیرون بیاورد تا این فشار التیماتوم بستن چهار راه ها وخیابانها فروکش کند، و یا رضا شهابی را در زندان نگه دارد و تاوان هزینه مرگ رضا شهابی را در سطحی باور نکردنی بپردازد. ایستادگی رضا شهابی وحمایت سندیکا و همبستگی هاهم که در جهان وایران در حال رشد است ، حکومت را به عقب نشینی وادار خواهد کرد. مخصوصا که کردستان هم التهاب یافته است.  حکومت در چندین عرصه درگیر اعتصابات واعتراضات کارگران ومزد بگیران است. لذا مجبور است رضا شهابی را بی قید وشرط ازاد کند. پس رضا شهابی لازم نیست باجی به حکومت بدهد وزحمات 50 روزه را بر باد دهد. التیماتوم سندیکا ی کارگران شرکت واحد وحمایت دیگر اتحادیه های زیر فشار می تواند حکومت را به تسلیم وادار کند.  حکومت تحمل اعتصاب سراسری و بسته شدن چهار راه ها و و شهر تهران وشهر های بزرگ ایران را ندارد. تجربه اعتصاب رانندگان در28 اسفند 1383 هم در دست ماست که حتا تمام پرواز های مهر اباد را مختل کرد وحکومت مجبور شد 14 درصد افزایش حقوق کارگران شرکت واحد را بپذیرد.  به جای درخواست از شهابی وفشار اوردن بر او که اعتصابش را بشکند ، باید بر حکومت فشار اورد وخواهان ازادی بی قید وشرط رضا شد. باید بر ابزار التیماتوم بستن چهار راه ها بیشتر تکیه کردو حاکمان ستم کار را به عقب راند. رضا شهابی وسندیکا  می تواند شرط بگذارد که وقتی در خانه اش بود واحکام زندانش باطل شد، اعتصابش را می شکند. تجربه پیروزمند جعفر عظیم زاده هم پیرامون این امر در اختیار ماست. اینجا نقش هماهنگی وخرد ورزی بین سندیکا ، رضا شهابی ، و دیگر حامیان  داخلی و فدراسیون های جهانی سندیکایی  در حمایت همه جانبه از درخواست های شهابی  والتیماتوم اعتصاب برای ازادی شهابی می تواند ورق پیروزی را به سود شهابی و سندیکا وجنبش کارگری ایران برگرداند.  حکومت از شنیدن این التیماتوم دست وپایش را گم کرده است. به قول های ماموران این حکومت نباید اعتماد کرد .با دادن التیماتوم  بسین چهار راه  ها برای ازادی رضا شهابی میتوان  رضا شهابی را  بدون دادن هیچ باجی  از زندان نجات داد.

منصور اسانلو

عضوهیات مدیره  سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه

5/ مهر ماه/ 1396

پاسخی بگذارید

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: