نامه سر گشاده علیرضا گلی پور، زندانی سیاسی و اعلام اعتصاب غذا

 

علیرضا گلیپور، زندانی سیاسی که به بیماریهای گوناگون و خطرناکی دچار شده است، با ممانعت انتقال وی به بیمارستانی خارج از زندان جهت درمان روبرو ست. وی طی نامه ای به این شرایط اعتراض نموده و اعلام اعتصاب غذا کرد.

متن نامه ؛

باعرض سلام وادای احترام قبل از ذکر هر گونه عرایضی خدمت شما عارض هستم اعتصاب غذا آخرین راه و سلاح هر زندانی سیاسی میباشد که به دنبال عدم نتیجه گیری از راههای قانونی، نامه نگاری وطی مراحل سیستم بروکراسی موجود در زندان ،به آن اقدام خطیر دست میازد.

همان گونه که واقف هستید این جانب پس از طی همه مراحل دادرسی، محاکمه وصدور حکم که حتی به حکم سفارشی نیروهای امنیتی توسط قاضی صلواتی به عنوان فردی که ماشین امضای دستگاهای امنیتی میباشد نیز اعتراض نمودم، به علت شرایط روحی وجسمی وخیم در طی دوره بازداشت های موقت طولانی که قریب به سه سال میباشد به امراضی مانند: صرع شدید، بیماری قلبی، ریوی و عفونی دچار گردیدم به همین خاطر در طی اعزام به بیمارستان ومعاینات پزشکی با نظر صریح پزشکی قانونی و کمیسیون پزشکی مشمول ماده ۵۲۲ آیین دادرسی کیفری می باشم که
مبنی براعزام به بیمارستان مجهز و خارج ازمحیط زندان برای درمان و معالجه است، با وجود این نظرصریح پزشکان قانونی، هیچ اقدامی درخصوص مرخصی استعلاجی صورت نمیپذیرد و سیستم امنیتی قضایی مانع از اجرایی شدن این حق مصرح قانونی میباشد. حال با سپری شدن حبس و پس از گذشت ۶سال و۵ ماه از محکومیت ۱۲ ساله ام وضعیت جسمی وروحی ام بیش از پیش به وخامت گراییده و به نظر میرسد افرادی در صدد تحمیل مرگ تدریجی به بنده میباشند.

درمان و معالجه حق هر زندانی ست. حتی زندانیان جانی وخطرناک و محکوم به مرگ. لذا با این اوصاف و دلایل مضاعفی همچون مشکلات معیشتی، خانوادگی و عدم تامین داروهای مصرفی به علت افزایش نابسامان قیمت داروها، عدم امکان مصرف غذای موجود در زندان به علت کیفیت بسیار پایین وطبع سرد که مغایر با بیماری صرع شدید میباشد و افزایش قیمت های اقلام غذایی موجود در فروشگاهای زندان، پرداخت حق سرویس هفته ای ۲۰ هزار تومان که به صورت اجباری در زندان میباشد، وجود محیطی پر تنش و متشنج که باعث اعمال استرس، تحریکات محیطی و روشنایی ها و سر و صداهای زیاد که بر هم زننده آرامش خاطر وعمل افزایش بیماریها میباشند، وضعیت وخیم خانوادگی نظیر بیماری مادرم که کفالت ایشان بر عهده این جانب می باشد و امکان ملاقات با او را نیز ندارم، حساسیت به داروهای موجود در بهداری زندان و دیگر موارد به این نتیجه میرسم که راهی به غیر از اعتصاب غذا پیش روی باقی نیست.

لذا مسئولیت هر گونه آسیب و حتی وضعیت خطیر جانی ام به عهده دادستان تهران آقای دولت آبادی، نیروهای امنیتی، رئیس زندان اوین آقای چهارمحالی، رئیس بند ۸ آقای حیدر پور ،سرپرست داخلی زندان آقای توسلی، مسئول بهداری زندان دکتر خانی، دادیار ناظر بر زندان آقای رستمی ، ریاست اجرای احکام آقای مراغه ی، افسر نگهبانان آقایان محمدی، صادقی و افشار میباشد، که هر کدام در اجرای وظایف قانونی، انسانی و شرعی شان کوتاهی کرده و تخلف می نمایند .
باتقدیم احترام شایسته علی رضا گلی پور
۹۷/۱۱/۲۸ زندان اوین بند هشت

پاسخی بگذارید

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: