لحظه به لحظه گویم زیر شکنجه گویم یا مرگ یا آزادی

زنان ما زحمتکشند زحمتکشان آزادند. درود بر پرستار! خمینی اگر از روز اول می گفت به زور می خواهد حجاب بر سر ما کند ما هرگز به حمایت از انقلاب به خیابان نمی امدیم. از 8 مارس یا 17 اسفند 1357 میتینگ وراهپیمایی زنان ادامه داشت. در روز 21 اسفند 1357 خمینی یک عقب نشینی تاکتیکی کرد وگفت حجاب اجباری نیست. زنان در 22 اسفند در تظاهرات خو گفتند ما فقط برای ازادی حجاب به میدان نیامدیم. ما برای حقوق ودستمزد برابردر مقابل کار برابر  انقلاب کردیم.  برای استفاده از تمام ازادی های دموکراتیک  برای زنان ومردان . اما خمینی با تکیه بر خدعه ودروغ وریا وتحریک مردم مذهبی وکم سواد و استفاده از نیروهای سرکوبگر اسلامی به جنبش زنان حمله کرد وتعدادی از زنان ازادی خواه وبرابری طلب را عوامل خمینی  با چاقو زدند. افسوس هیچکدام از احزاب وسازمان ها پای حمایت از حقوق زنان نرفتند. وبا بحث الکی حقوق دموکراتیک یا ازادی های دموکراتیک عملا ازادی های دموکراتیک را فدای ایدئولوزی های ناقص وغیر انسانی خود کردند به فاصله کوتاهی خودشان هم طعمه دیکتاتوری و سرکوبگری نظام اسلامی ولایت فقیه شدند. همه انها را از تمام احزاب وسازمان ها در زندان ها زیر شکنجه ودر میدان تیر وبر چوبه های دار وباز های خفه کننده و بعد از شکنجه های بسیار و تجاوز گری کشتند.  ترس از ایستادگی بر رو ی اهداف درست ،انها را شکست داد. آنها مقتول باور های غلط خودشان شدند. برخی از سران حزب ها وسازمان ها باقی ماندند، اما بدنه اصلی کادر ها وسازمان دهندگان وکنشگران در العاد هزاران نفری نابود شدند. پرونده ای که هنوز در سازمان ملل متحد گشوده است.

پاسخی بگذارید

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: