News Ticker

فیروزآبادی: جاسوس‌های ما خودشان هم نمی‌دانند که جاسوس هستند

سردار حسن فیروزآبادی، رئیس پیشین ستاد مشترک نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، در توضیح بازداشت‌ اخیر شماری از فعالان زیست‌محیطی در ایران، آنها را بخشی احتمالی از “جنگ هیبریدی دشمن” معرفی کرده است.

فیروزآبادی به خبرگزاری ایلنا گفته است: «در جنگ هیبریدی ممکن است، ایرانگرد بفرستند که جاسوس باشد. ممکن است فعال محیط زیستی بفرستند که جاسوس باشد، ممکن است دانشمند فعال در تحقیقات کشاورزی بفرستند که جاسوس باشد. در دورانی که من خدمت می‌کردم همه این موارد با دلیل و مدرک پیدا می‌شد.»

در روزهای اخیر که شماری از فعالان محیط زیست در ایران به اتهام “جاسوسی” بازداشت و به زندان انداخته شدند، پیوسته این ابهام و سوال در افکار عمومی مطرح بوده که فعالان محیط زیست به چه نوع جاسوسی می‌توانند دست زده باشند و آنها به کدام اسناد طبقه‌بندی‌شده دسترسی داشته یا دارند که آن را در اختیار بیگانه قرار دهند.

این بحث نیز در شبکه‌های اجتماعی مطرح بوده که شاید فعالیت کنشگران محیط زیست در بیابان‌ها و صحراهای ایران برای شناسایی و حفظ گونه‌های مختلف جانوری و گیاهی آنها را ناخواسته در معرض اطلاع‌یابی از فعالیت‌های حساس اتمی و تسلیحاتی در این مناطق قرار داده و نهادهایی مانند سپاه با “قصاص قبل از جنایت” نگرانی خود از این که این اطلاعات احیانا در اختیار افراد غیرمرتبطی قرار گیرد به “زهرچشم” گرفتن روی آورده‌اند. یا شاید فعالیت‌های یادشده برای محیط زیست زیان‌رسان بوده و انتقاد و اعتراض فعالان محیط ‌زیست را برانگیخته و بازداشت آنها “توبیخی” بابت این گونه اعتراض‌ها و انتقادهاست.

انتقاد برخی از نمایندگان مجلس از ابهامات و ناکافی ‌بودن گزارش‌دهی سازمان اطلاعات سپاه که راسا درگیر بازداشت‌ها بوده یا خبرهایی مبنی بر برکنار بودن وزارت اطلاعات از این “پرونده” و به خصوص عدم هر گونه توضیحی به افکار عمومی در باره علت دقیق بازداشت‌ها در کنار مرگ مشکوک کاووس سیدامامی در زندان، همه و همه نگرانی‌ها و سوء‌ظن‌ها درباره بازداشت فعالان محیط زیست را فزونتر کرده است.

جاسوسی اتمی با سوسمار و مارمولک

سردار فیروزآبادی، که معمولا در اغلب مسائل اظهار نظرهای بحث‌انگیزی داشته، در مصاحبه‌ای با خبرگزاری ایلنا تلویحا همین حضور فعالان محیط زیست در بیابان‌های ایران را مشکوک و دال بر جاسوسی می‌داند.

فیروزآبادی با متهم‌کردن تلویحی فعالان محیط زیست به جاسوسی به نمونه‌ای بحث‌انگیز هم اشاره می‌کند: «برای مثال افرادی چندین سال پیش به عنوان فعالیت برای جمع‌آوری کمک به فلسطین به ایران آمدند، از تهران شروع کردند، بعد به ورامین رفته و از آنجا به سمت نایین و یزد راه افتادند. ما به مسیری که انتخاب کرده بودند شک کردیم… آنها این مسیر را ادامه دادند و تا جیرفت کرمان رفتند، زمانی که به تهران رسیدند، خودشان را اجازه دادیم از کشور خارج شوند، اما اموال همراهان‌شان را نگه داشتیم. در اموالشان انواع جانوران صحرایی را خریده بودند مثل سوسمار، مارمولک و آفتاب‌پرست. سپس بررسی کردیم که این موارد به چه دردشان می‌خورد، بعد متوجه شدیم که پوست آنها امواج اتمی را جذب می‌کند و اینها جاسوس اتمی بودند.»

توضیحات بعدی سردار فیروزآبادی می‌تواند نشانه‌ای از این تلقی شود که هر گونه فعالیت تحقیقاتی و پژوهشی در ایران مورد سوء‌ظن است و افراد خودشان هم نمی‌دانند که مشغول جاسوسی هستند: «‌فرض کنید، یک فردی از خارج کشور به داخل آمده در حال مطالعه بر روی کارخانجات است، اما بدانید که آنها یک جدول درست کرده‌‌اند که این جدول توسط اطلاعاتی که از طریق ۵۰۰ نفر جمع شده، پر می‌شود و بعد این جدول محصول جاسوسی آنها را مشخص می‌کند نه آن کاری که این جاسوس در حال انجام آن است؛ بنابراین بسیاری از ایرانی‌هایی که جاسوس هستند و بسیاری از جاسوسان خارجی که در ایران فعالیت جاسوسی می‌کنند، خودشان هم حتی نمی‌دانند که در حال جاسوسی هستند.»

آگهی‌ها

پاسخی بگذارید

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: