News Ticker

حضورسازمانیافته سندیکالیست ها درمقابل سازمان جهانی کار امروز

هر سال در اوایل ماه ژون در شهر ژنو در سوئیس کنفرانس سالیانه سازمان جهانی کارILO جانیه تشکیل می شود. هدف از این کنفرانس سالیانه، که نماینده گان سه جانبه گرایی کارگری ، کارفرمایی و دولتی از همه کشور ها باید باید حضور یابند
این است که، موارد مربوط به موضوع نیروی کار جهانی را مورد بر رسی قرار دهند. این نماینده گان با همفکری همه حاضرین از همه کشور های عضو که امروزه بیش از 200 کشور را در بر می گیرد ، باید تلاش کنند تاروند بهتر شدن شرایط کار وزندگی همه کارگران جهان را بهبود بخشند. البته با توجه با واقعیات موجود وآنکه کارگران و کارفرمایان هر کدام رای یک نماینده رسمی رااز هر کشور در کنفرانس دارند و دولت ها حق داشتن دو رای دارند، عملا موارد بیشتر از زاویه برخورد دولت ها به موضاعات پررداخته ورای گیری میشود. با این وجود به دلیل پر تعداد بودن پشتوانه فدراسیون های کارگری که نماینده گانشان را به این کنفرانس می فرستند ، بیانیه ها وقطع نامه های خوبی که به سود طبقه کارگر جهانی بوده است از این کنفرانس صادر شده ونقش برجسته ای هم در محکوم کردن وتذکر دادن موارد نقض حقوق مزد بگیران را گوشزد کرده وگاه بیانیه های رسمی صادر کرده وبه همه نهاد های جهانی می فرستند. نا گفته نماند که این ارگان گاهی می تواند با تصمیات مشتر و یک دست کشور ناقض حقوق کارگران وکار فرمایان را زیر فشار شدیدی قرار دهند. به همین دلیل از ویزه گی خاصی هم این نهاد وکنفرانس هایش برخوردار است. به همین دلیل هر ساله گروهی از سندیکالیست ها ودیگر فعالین وکنشگران سیاسی ومئنی وصنفی کارگران ایران به هنگام تشکیل این کنفرانس بهجلوی محوطه این ساختمان ILO می ایند تا فریاد اعتراض های کارگران ومزد بگیران ایران را به گوش جهانیان بر سانند وفشار نیروهای کار را بر روی حکومت ولایت فقیه بیشتر کنند. چرا که افرادی را که به عنوان نمایندگان کارگری به این سازمان می فرستد. همه نماینده ارگان های امنیتی وضد کارگری هستند. . اعتراض کننده گان سعی دارند به حاضرین و جهانیان بفهمانند که، این نماینده گان دروغینی که حکومت ولایت فقیه به این نهاد جهانی می اورند می اورد. نه تنها که نماینده گان راستین کارگران نیستند بلکه ماموران سرکوب کارگران هستند .به تدریج این صداها تاثیر گذار شده است وسازمان جهانی کار از حکومت ولایت فقیه خواسته است که فصل ششم قانون کار که مر بوط بع تشکل های کارگران است را ، باید تغییر بدهند و امکان حضور مستقل سندیکاهای کارگری ودیگر نهاد های واقعی ازاد مزد بگیران را فراهم اورند. از درون همین مجموعه فشار های جهانی وتلاش های سندیکالیست ها بود که سندیکای کارگران شرکت واحد توانست بعد از 25 سال سرکوب مداوم حکومت ، مجمع عمومی خود را برگزار کند. و بازگشایی خود را با تحمل هزینه های شگرفی به حکومت تحمیل کند. مبارزه دشوار وپیچیده ای که کماکان ادامه دارد. ویدئوی حاضر در این پست به گوشه ای از حضور اعتراضی سندیکالیست های ایرانی در ژنو اشاره دارد. با هم ببینیم. اعتراض در ژنو

آگهی‌ها

پاسخی بگذارید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: