بی خبری مطلق ازمعلم و زندانی سیاسی ارژنگ داوودی نزدیک به ۷ ماه پیش آخرین بار در سلولهای انفرادی زندان زاهدان دیده شد و دیگر هیچ خبری از او نشد.

‌ معلم زندانی ارژنگ داوودیphoto_ارزنگ داوودی
نماد مقاومتی که هرگز به زانو در نمی‌آید
فراز و نشيب زندگي سياسي ارژنگ داوودي انعكاس راستيني از سرنوشت نسلي است كه تمام هستي و دارايي خود را برای آزادي و دمكراسي در ايران هزينه كرده ‌است ولي ايمان و يقين اش را در اينكه مام ميهن روزي آزادي اش را به دست خواهد آورد، از دست نداده است. او در حالي كه فوق ليسانس مديريت صنعتي را از دانشگاه تگزاس دريافت كرده بود و مي توانست با اين تخصص زندگي مرفهي را در اروپا یا آمریکا براي خود رقم بزند، به كنفدراسيون دانشجويان پيوست تا قدمي هر چند كوچك در مسير آزادي وطن بردارد. سقوط شاه به ظاهر راه را براي خدمت به مردم باز كرده بود، مهندس داوودي هم به همراه بسیاری از تحصيل كردگان خارج كشور به ايران بازگشت تا در ايران صاحب آزادي و دمكراسي براي آباداني كشور بكوشد. اما پرده هاي تزوير و ريا و فريبكاري زود فروافتاد و او متوجه شد كه حاكمان جديد نه آزادي آفرينان و نه دمكراسي خواه بلكه دزدان سرگردنه‌‌يي هستند كه بقول شاعر از اعماق قرون تاريك تاريخ سر برآورده اند. او خيلي زود از كارش در وزارت نفت اخراج شد و به تدريس و تحقيق و آموزش نسل جديد پرداخت. اما اين نيز به زعم حاكمان خوش نيامد و مهندس ارژنگ را در آبانماه ۱۳۸۲ دستگیر كردند و تحت شدیدترین شکنجه ها در سلولهای انفرادی زندان “۳۲۸” سپاه پاسداران، بند دو الف قرار دادند. ارژنگ داودی توسط شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب، قاضی حسن زارع دهنوی (حداد)، به پانزده سال زندان تعزیری، پنج سال محرومیت از حقوق اجتماعی، انفصال دائم از مدیریت “مجتمع آموزشی-فرهنگی پرتو حکمت”، ٧٤ ضربه شلاق و تبعید به زندانهای جنوب کشور محکوم شد.
در تیر ماه ۱۳۹۳، اما شعبه یکم دادگاه انقلاب کرج این زندانی سیاسی را به اتهام «محاربه از راه ارتباط با سازمان مجاهدین خلق» به اعدام محکوم کرد که این حکم در فروردین‌ماه ۹۵ به ۵ سال حبس در تبعید کاهش یافت.
وی تاکنون در زندان‌های مختلفی از جمله زندان‌های اوین، اهواز، بندرعباس و رجایی‌شهر محبوس بوده و سپس به زندان زابل تبعید شد و در آن جا مورد اذیت و آزار قرار گرفت. این زندانی سپس در یک جابجایی مشکوک او را به زندان زاهدان منتقل کردند و در آخرین پیامی که داده بود گفت که در سلولهای انفرادی زندان زاهدان است.
از زمانی که زندانی سیاسی ارژنگ داوودی در ۱۶ فروردین ۹۷ اعلام کرده بود که بیش از یک ماه است که در اعتصاب غذاست اکنون زمان زیادی سپری شده است. اکنون نزدیک به ۶ماه است که خبری از این زندانی سیاسی در دست نیست. کارگزاران زندان مخوف زاهدان مانع از درز هرگونه خبری از سرنوشت این زندانی سیاسی سالخورده می شوند. جان ارژنگ به طور جدی در خطر است. از یاد نمی بریم که ارژنگ داوودی، پیشتر از این اعتصاب در یک فایل صوتی اعلام کرده بود که رئیس حفاطت و اطلاعات زندان زاهدان و رئیس زندان زاهدان با اجیر کردن چند قاتل حرفه ای قصد قتل او را داشتند.
اکنون در وضعیت بی خبری مطلق کنونی اعلام می‌کنیم که مسئول جان زندانی سیاسی ارژنگ داوودی، عوامل جنایتکاری هستند که در سلولهای انفرادی زاهدان حتی هوا و آفتاب را از او دریغ کردند.

پاسخی بگذارید

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: