مقاومت و پافشاری دانشجویان
بر آزادی و رفع ستم

دانشجویان دانشگاه تهران در روزهای گذشته شاهد حضور و استقرار نیروهای حفاظت فیزیکی زن در همراهی با مأموران حراست دانشگاه، به منظور دخالت در امر پوشش خود بوده‌اند. این اتفاق ناخوشایند با سخت‌گیری در ورود بانوان به دانشگاه به‌ علت نوع پوشش‌شان و تهدیدِ احضار به کمیته‌ی انضباطی و برخوردهای قهریِ این‌چنینی همراه شده که مایه‌ی تأسف است.

جناب آقای دکتر سرسنگی، برخوردهای انضباطی و حراستی با دانشجویان این دانشگاه با هدف تغییر اجباری پوشش، حتی اگر در لفافه‌ا‌ی به اسم نظام‌نامه‌ی اخلاق حرفه‌ای دانشجویان هم پیچیده شود، امری خارج از شأن و جایگاه این دانشگاه و دانشجویان آن است. این برخوردها ما را به یاد تلاش‌های بی‌سرانجام و محکوم‌به‌شکستِ حاکمیت‌ها در عصرهای مختلف این سرزمین می‌اندازد، حاکمانی که قصد دخالت در سبک زیست مردمان را داشته‌اند اما چیزی جز بدنامی تاریخی نصیب‌شان نشده است. در واقع طرح‌هایی مثل نظام‌نامه‌ی اخلاق حرفه‌ای دانشجویان باعث به وجود آمدن چنین دست‌درازی‌هایی به حریم دانشجویان شده و همان‌گونه که مستحضر هستید، این نوع برخوردهای قهری هیچ‌گاه جواب نخواهد داد چرا که دانشجویان بهتر از هر شخص دیگری به عرف دانشگاه و جامعه‌ی خود آگاه هستند.

اجبار و تحمیل نوع خاصی از پوشش به دانشجویان، شکل واضحی از تعرض آشکار به حریم خصوصی دانشجویان، نقض مستقیم حقوق انسانی آنان و ستم عریان علیه زنان محصل است و مورد اعتراض جمع‌ها و محافل دانشجویی است. چنین برخوردهایی تنها موجب ایجاد تنش در فضای دانشگاه و برهم‌زدن بسترهای عقلانیت می‌شوند، آن هم در روزهایی که دانشگاه بیش از همیشه به آرامش و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز طیف‌های مختلف عقیدتی و سبک‌های مختلف زندگی نیاز دارد.

نباید فراموش کرد اندک آزادی‌ای که دانشجویان این دانشگاه در امر پوشش خود داشته‌اند، نه مبنی بر لطف مدیران و مسئولان، که نتیجه و دست‌رنج مقاومت و پافشاری همیشگی دانشجویان بر حقوق بدیهی خود بوده است. دانشجویان این حق را برای خود قائل هستند که به مقابله با این‌گونه رفتارها پرداخته و از حقوق اساسی و اولیه‌ی خود دفاع کنند و اجازه ندهند کسی بیش از این به آن‌ها و دانشگاه‌شان هتک حرمت کند.

بدین‌وسیله ما دانشجویان خواستار توقف برخوردهای دانشگاه در خصوص پوشش و عدم تداوم برخوردهای حراست در این رابطه هستیم.