ارژنگ داوودی از زندان زابل دادخواهی می کند.

از زندان زابل خبر می رسد که ارژنگ داوودی  زندانی سیاسی ، و اموزگار نمونه غرب تهران در زندان زابل در شرایط انفرادی به سر می برد. او را در اتاقی جدا از بقیه زندانیان قرار داده اند. از ملاقات خانواده به دلیل راه دور محروم شده است. تبعیدگاه زابل برای مردم  محل وحشتناک است چه رسد به داخل زندان .چند بار در زندانهای زابل وزاهدان می خواستندکه او را ترور کنند. بیهوده او را به زندان زاهدان بردند و بعد از آنکه طرح ترورشان شکست خورد به زابل برگرداندند. در زندان زابل  زندانیان را بر حسب جرایمشان دسته بندی کرده اند.  چون مدعی هستند که در انجا زندانی سیاسی ندارند، ارژنگ داوودی را تنها گذاشته اند. ارژنگ داوودی از درون زندان نامه هایی برای رسیدگی به شرایطش نوشته است، که نامه ها نزد رئیس زندان بایگانی شده است. رئیس زندان مرتضا پیری است ، که خودش در جریان توطئه  قتل ارژنگ داوودی حضور داشته است. و او اجازه نمی دهد که نامه های ارژنگ به مراجع خارج از زندان  برود. در آخرین اتفاقات برای او ، یک سه راهی برق به او داده اند ، شب که آنرا به برق وصل کرده بود، سه راهی با دود غلیظی  بر اثر اتصال بیهوده می سوزد و موجب بیدار شدن ارژنگ از خواب میشود.  با اعتراض ارژنگ پیرامون وضعیت این سه راهی وخطر اتش سوزی وخفگی او در خواب مسوولین زندان فقط می خندند و مسخره  می کنند. مهمترین کاری که می شود برای ارژنگ داوودی کرد ، این است که به عنوان یک خواست حداقلی خواهان باز گرداندن او به زندان های تهران یا کرج باشیم.

گزارشگر خبر گر از سیستان

 

پاسخی بگذارید

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: